காதல் கடிது

 காதல் கடிது

கொப்பும் கிளையுமாக நெடிது

வளர்ந்திருந்தது அந்த மரம்

பச்சை இலைகளோடு ஒரு செழுமை அதனைச் சூழ்ந்திருந்தது

கனிகளைத் தாங்கியபடி ஒரு தனி அழகு கொண்டு விளங்கியது

நான் அதைப் பார்த்து பார்த்துப் பரவசம் கொண்டேன்

என் காதலை ஒரு நாள் இல்லை ஒரு நாள்

சொல்லி விட வேண்டும் என்று எண்ணியிருந்தேன்

அதற்கான தனிமை வாய்க்காமலே இருந்தது

ஒரு நாள் மழை பெய்தது.

மரத்தின் மேனி எல்லாம் நனைந்து போனது

இலைகள் எல்லாம் பளபளத்தது 

ஒரு அற்புதமான அழகுடன் மரம் இருந்தது.

மழை விட்டதும் நான் மெல்ல அதனிடம் சென்றேன்

என்னுடைய காதலைச் சொன்னேன்

மரம் மறுமொழி ஏதும் சொல்ல வில்லை.

லேசாகக் காற்று வீசியது

இலைகளில் தங்கியிருந்த மழைத் துளிகளை மட்டும் என் மேல் தெளித்து விட்டு

சும்மா இருந்தது

மரம் நகராது

நான் நகர்ந்து விடக் கூடியவன்

அது மரத்துக்கும் தெரிந்திருந்தது

ஏற்கப் படாத காதல் எனக்குள்ளே காலம் முழுவதும் இருந்தது

தி சந்தானம்